دوستان خود را از آن آگاه مىكردند ، همان‌طور كه ثقة الاسلام « كلينى » ( ره ) با سند خود از « سالم بن سلمه » روايت نمود كه مردى نزد امام صادق عليه السّلام آياتى از قرآن را بر خلاف قرائت متداول مردم مىخواند و من هم مىشنيدم . امام صادق عليه السّلام گفت : خاموش ! از اين قرائت دست بردار و مثل مردم بخوان تا قائم برپا خيزد . هرگاه قيام نمود كتاب خدا را - به حدّ خودش - مىخواند و مصحفى را كه على عليه السّلام نوشت آشكار مىسازد . دوّمين علت اين‌كه به دليل تعدّد كاتبان وحى مصحفها متعدد بود ، لذا آن دو اعرابى ، نوشته‌هاى عثمان و پاره‌اى از نوشته‌هاى ديگران را برگزيدند و بقيه را در ديگ آب داغ ريختند و پختند . به راستى اگر مصحفها همه يك جور بودند مرتكب اين كار زشت نمىشدند . سوّمين علّت اين‌كه در مصحفها ، از اهل بيت پيامبر عليهم السّلام صريحا ستايش شده بود و نيز منافقان و بنى اميه - آشكارا يا به اشاره - مورد سرزنش و نفرين قرار گرفته بودند . پس از ترس رسوايى و به دليل حسادت به خاندان پيامبر عليهم السّلام اين مدارك را از مصحفها زدودند . چهارمين علّت ، تفاوت مصحفهايى بود كه عثمان به شهرهاى مختلف فرستاد . دانشمند ثقه و بزرگوار « على بن طاووس » ( ره ) در كتاب « سعد السعود » تفاوت آن مصحفها و تعداد كلمات و حروفى را كه باهم اختلاف دارند از قول « محمد بن بحررهنى » - از علماى اهل سنت - برمىشمارد . با اين‌كه همهء آنها به خط عثمان بوده است . وقتى مصحفهايى كه همه به خط اوست اين همه باهم فرق دارند ، چگونه خواهد بود وضع مصحفهاى ديگر كاتبان وحى و تابعين ؟ دومين عصرى كه در آن تحريف پديد آمد ، دورهء قاريان بود ، چون قرآنى كه به دست آنها رسيد بدون اعراب و نقطه بود - هم‌اكنون نيز قرآنهايى كه با دستخط مبارك امير المؤمنين و فرزندان معصومش عليهم السّلام نوشته شده ، بدون نقطه و اعراب